Mannvonska er flókið fyrirbæri. Hvers vegna vantar eiginleikann til meðaumkunar í sumt fólk? Hvaðan kemur þeim nautn af þjáningum annarra? Þetta eru eilífðarspurningar. Mörg svör hafa verið gefin, af veraldlegum og andlegum toga, en sannleikurinn er hverful tík. Að vissu leyti er allt afstætt og orðræðuspursmál.
Ég get þó sagt með nokkurri fullvissu að illskan er ekki bundin við landamæri. Ég hef háð marga orðahildina við fólk sem vill skýra tilkomu þriðja ríkisins með því að þýska þjóðin hafi búið yfir meiri illsku en önnur þjóðfélög á fjórða og fimmta áratug tuttugustu aldarinnar. Þetta fólk hefur sumt hvert látið ginnast af þeirri gróusögn að herveldið í vestri sé undantekning á margsannaðri reglu; fyrsta heimsveldið sem lætur stjórnast af mannúðarsjónarmiðum.
Þess vegna getur fólk horft beint framan í mig og sagt án þess að blikna að bandaríski herinn sé fullur af góðu fólki og að þess vegna séu gjörðir þeirra á einhvern hátt betri að inntaki þó að þær séu illverk á yfirborðinu. Stökum sinnum fáum við þó að gægjast framan í illskuna sjálfa og þá verður fátt um svör.
Horfðu framan í bandaríska hermanninn hér á myndinni. Hann situr brosandi hjá afgönskum unglingi sem hann var að enda við að drepa og lætur mynda sig með hann eins og nýfiskaðan silung. Þetta er ekki í fyrsta skipti sem þetta gerist. Þúsundir svona mynda eru til. Þær eru það sem Kaninn kallar trophies eða minjagripir. Auk mynda hafa margir hermenn líka tekið putta og tennur af fórnarlömbum sínum eins og tíðkast á meðal raðmorðingja á borð við Jeffrey Dahmer og Ted Bundy.
Maður þarf að hafa innbyrt amerískan heráróður í stórkostlegu magni til að sjá einhvern mun á þessum hermanni og einhverjum af sadistadátum Hitlers. Þetta er andlit andskotans; samviskulaus morðingi með bros á vör. Það að hann tali við þig með Texas-hreim breytir því ekki.
+++++++
Rape! Murder! It‘s just a shot away...
(The Rolling Stones)
0 comments:
Post a Comment