Fótbolti. Knattspyrna. Ballarspark. Vinsælasta íþróttagrein í veröld þessari (og líklega í öðrum handan hennar). Sá sem er hissa á því þekkir ekki almennilega til íþróttarinnar, enda er hún ekki aðeins íþrótt. Fransmaðurinn framsækni og markaskorarinn misgeðheili, Eric Cantona, lét einhvern tíma út úr sér að hann gerði þá kröfu til knattspyrnunnar að hún væri skapandi list. Ég tek heilshugar undir þá kröfu og fullyrði jafnframt að hægt sé að koma auga á listræn tilþrif í (nánast) hvaða fótbotaleik sem er.
Mér þótti ég heyra fiðlusveim þegar þéttingsfast skot Ngogs skar sér leið í gegnum andrúmsloftið og upp í þaknetið á bak við Almunia í fyrsta stórleik enska boltans eptir sumarhlé. Mér virtist sem í eyrum hefði dunið falskur banjóleikur þegar Reina skóflaði knettinum í eigin möskva með báðum höndum eins og ungabarn. Gaman verður einnig að sjá rauða skratta mína taka á móti verðugum andstæðingum þegar að því kemur, sérstaklega með nýfengna Hernandez og Bebe innanborðs. En sá knattspenningur sem bíður mín næst er viðureign blóðþyrstra Víkinga við heillum horfna forðum frækna Skagamenn á vindum vöfðum Skipaskaga.
Spámaður er ég skelfilegur í sparkmálum en ég leyfi mér að skella því svörtu á hvítt að mínir menn (brói og félagar í rauðu og svörtu treyjunum) komi til með að niðurlægja hina gulklæddu í hífandi roki (er einhvern tíma annars konar veður á Akranesi?), 3 eða 4 -0. Að baki þessari spá er óskhyggja í bland við kalt mat á framgangi beggja liða. Stuðningsmenn á Skagavefnum eru engu bjartsýnni á velgengni sinna manna en ég: „Víkingar verða erfiðir og einhvern veginn er það svo að okkur hefur löngum gengið betur gegn þeim á útivelli en heimavelli.“ Takið þá á orðinu, Víkingar, og roðflettið gulingjana!
Excelsior!!!
+++++++
No, it‘s probably the titties...
(Trey Parker)
0 comments:
Post a Comment